Złota bulla (Aurea bulla Fundationis Universitatis Wratislaviensis) – akt założycielski obecnego Uniwersytetu Wrocławskiego, wówczas akademii prowadzonej przez jezuitów. Podpisany został 21.10.1702 r. przez cesarza Leopolda I Habsburga. W efekcie powołano dwuwydziałową uczelnię zwaną od imienia cesarza Leopoldiną (z wydziałami teologicznym i filozoficznym), określono jej władze, insygnia i przywileje – na wzór uniwersytetów w Paryżu, Wiedniu i Bolonii. Na czele Leopoldiny stanął rektor kolegium jezuickiego mianowany przez generała zakonu, a o obsadzie profesorskiej decydowali przełożeni zakonu. Złota bulla przechowywana jest w Oddziale Rękopisów Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu. Kolejna fundamentalna decyzja dla wrocławskiej uczelni zapadła w 1811 r. – połączono Leopoldinę z Uniwersytetem Viadrina we Frankfurcie nad Odrą, co zapoczątkowało rozkwit wrocławskiego ośrodka akademickiego. Uniwersytet we Wrocławiu próbowano powołać już na pocz. XVI w. [1, s. 38-39].
Na zdjęciu: Złota bulla z 1702 r.
[1] Maria Wanke-Jerie: Wrocławskie cuda nauki, „Nowe Życie”, nr 3/493, marzec 2016.
Tekst i fot. Marek Perzyński
Wszelkie prawa zastrzeżone