Katarzyna Popińska, malarka związana z Muzeum Polskiego Ruchu Ludowego w Warszawie i wiceprezeska Towarzystwa Miłośników Wrocławia, olśniła uczestników swego wernisażu (8.06.2024 r.) w pałacu myśliwskich w wielkopolskim Antoninie. Wystąpiła we wspaniałej sukni, różowej i tak pofałdowanej, że przyjaciółka artystki musiała trzymać jej brzegi, by malarka nie zaplątała się podczas autorskiego oprowadzenia na wewnętrznym, wąskim balkonie obiegającym pałac.
Suknia, skrojona na modłę z czasów cesarzowej Marii Teresy, jak ulał pasowała do wydarzenia. Dwór w Antoninie należał do książąt Radziwiłłów, potężnego rodu, posiadającego w XIX w. pałace m.in. w Poznaniu, Berlinie i Ciszycy koło Kowar u stóp Karkonoszy. Katarzyna Popińska namalowała portrety jego najwybitniejszych przedstawicieli związanych z pałacem w Antoninie. Malując, poznała ich koleje losu, nierzadko burzliwe. Jak choćby pięknej i nieszczęśliwej Elizy, w której zakochał się następca tronu królestwa Prus. Miłość była wzajemna, ale on był Prusakiem, a ona Polką, co okazało się przeszkodą nie do pokonania, by zawrzeć związek małżeński. Wkraczając do pałacu na wernisaż, Katarzyna Popińska rzuciła: – „Dwór za mną”. Kilkadziesiąt pań, w wytwornych sukniach, posunął za nią do miejsca, gdzie gospodarze z artystką zaczęli przemówienia. Prezes Towarzystwa Miłośników Wrocławia, który przybył we fraku i cylindrze, wręczył autorce laur – nagrodę TMW. Dwór nagrodził królową burzą oklasków.
Tekst i fot. Marek Perzyński
