Należy do najpiękniejszych tego typu budowli na Dolnym Śląsku. Nawiązuje do okresu gotyku, gdy religia sakralizowała władzę.
Strzelista wieża przypominająca wieże średniowiecznych śląskich kościołów, w narożu figura Maryi odwołująca się prawdopodobnie do słynnego sanktuarium maryjnego w pobliskim Bardzie, dekoracje i sentencje – ząbkowicki ratusz odwołuje się wprost do idei budownictwa średniowiecznego [1, s. 58], sygnalizując prastarą metrykę miasta. W rzeczywistości wzniesiony został w XIX w., gdy salony opanował romantyzm. Duchowość przeciwstawiono racjonalności, jako nie dającej odpowiedzi na nurtujące człowieka pytania o sens życia. Architektura nowe idee wyraziła neostylami, m.in. neogotykiem.
Noszący neogotycki kostium ząbkowicki ratusz zaprojektował mistrz tej formy, Alexis Langer. Znany jest z wielu udanych XIX-w. realizacji na Śląsku. Ząbkowicki ratusz otrzymał kamienną, ażurową wieżę – to charakterystyczny motyw w twórczości Langera. Sam ratusz w ogólnym zarysie nawiązuje do poprzedniego ząbkowickiego ratusza, który w 1858 r. spłonął niemal z całym miastem. Szybko podjęto decyzję o budowie nowego [1, s. 58].
Obecnie w ratuszu mieszczą się biblioteka miejska i sala ślubów, w której zawisł po II wojnie światowej jeden z obrazów Michaella Willmanna, zwanego śląskim Rembrandtem.
[1] Bogusław Czechowicz, Izabela Żak: Dolny Śląsk. Zabytki, Agencja Reklamowo-Wydawnicza „Promocja”, Bydgoszcz, br. r. wyd.
Na zdjęciu: panorama Ząbkowic Śląskich. Wieża ratusza – druga z prawej.
Tekst i fot. Marek Perzyński ©®
wszelkie prawa zastrzeżone